In deze nieuwsbrief wil ik teruggaan naar mijn visserij in het najaar.

 

Laten we starten bij een gebeurtenis die mijn najaar compleet overhoop heeft gehaald. Het onwaarschijnlijke gebeurde toch, net voordat het najaar van start zou gaan werd mijn complete vis-uitrusting  gestolen. Dat was flink balen, zo moest ik het een en ander regelen met de verzekering en toen was het wachten op wat ik vergoed zou krijgen. Maar in de tussentijd wou ik toch nog graag gaan vissen, dus een telefoontje naar Luc den Hert en ik kon zo een complete visuitrusting lenen. Het materiaal was niet van de laatste 20 jaar, maar zo maakte ik kennis met zijn oude gerei. Nu kon ik toch nog gaan vissen en zal ik het moeten doen zonder mijn eigen vertrouwde spullen.

 

Het was nu eind september en de temperatuur was nog niet echt gedaald. Dus de ondiepere stekken konden nog steeds worden bevist . Dat bleek een goede zet en al snel begon de activiteit toe te nemen, met ook af en toe een beet.  Helaas kwamen er de eerste dag geen grote vissen op de kant. En toen er de dag erop een koude wind kwam opzetten zakte de moed me al helemaal in mijn schoenen. De beten bleven dus uit, totdat ik laat in de laatste nacht  toch nog een aanbeet kreeg. Een mooie spiegel kon het niet laten  het niet laten om de Sticks te laten liggen en was dus de pineut.

 

Een paar weken later mocht ik nog een keer komen vissen, het zou mijn laatste sessie zijn dit jaar. En ik zou naderhand ook de spullen weer achterlaten bij Luc, om zo zelf weer het een en ander te gaan aanschaffen. Het water was de afgelopen paar weken al flink afgekoeld en mijn gevoel zei  daarom ook dat ik zo diep mogelijk moest gaan vissen. De diepste plekken werden opgezocht en bevoerd. Ook  besloot  ik om eens een hengel compleet anders te vissen dan normaal. Een klein inline loodje van 35 gram met daarop een kort onderlijntje van maar net 10 cm erop zorgde ervoor dat ik na een paar uur vissen al één van te toppers had gevangen: “de Rijen”.

 

Ook mijn vismaat Twan Gerlings had één van te toppers :“Witoog” , twee oude vedetten die eigenlijk al lang in het bejaardentehuis hoorden kwamen toch nog eens op de kant om voor een fantastisch fotomoment te zorgen!  Zo wist ik een fiasco in een fantasie om te buigen en zo stond het geluk toch nog een keer aan mijn zijde. Zo kwam er na regen zonneschijn en lag er aan het einde van de regenboog een grote pot met goud…

 

Ook  wil ik het nu ook nog even hebben over de product-ontwikkelingen bij Pro line. Nu ik de eigenaar ben van de Commando 160XS wil ik toch even zeggen dat Pro line het toch elke keer voor elkaar krijgt om alle goede dingen die ze hebben ook in het klein uit te brengen. Zo kwam Pro line vorig jaar met de Compact Rod Pod en nu met de Commando 160XS maar ook zijn de nieuwe 10 mm boilies niet te onderschatten. Ik kan daarom ook niet wachten om daarmee aan de gang te gaan. Wie niet waagt wie niet wint zullen we maar zeggen…

 

Dit was mijn nieuwsbrief voor deze keer.

Hierbij wil ik Luc en Twan nog even bedanken voor de steun die ik van hen heb gehad.  En verder wens ik iedereen dit jaar de dikste en mooiste vangsten toe, tot de volgende nieuwsbrief!