Winter
Het is een koude winterdag in December wanneer ik met een dromerige blik in mijn ogen naar buiten zit te staren. Momenteel overheerst koning winter; een dikke laag sneeuw en lage temperaturen. De meeste wateren zijn verpakt in een laag ijs, natuurlijk niet de meest ideale omstandigheden om op karper te vissen. Langzaam dwalen mijn gedachten af naar het afgelopen seizoen, om precies te zijn, een week in het begin van September…
Het is vroeg in de avond wanneer ik aan het water arriveer. Het water is het thuis van een magistrale, grijze schub. Een schub met een markante, hoekige bouw. Het beest staat al een poosje op mijn verlanglijstje, maar tot nog toe is het er niet van gekomen om het beest eens flink achter de schubben te zitten.
Vogels fluiten om het hoogste lied en her en der draait een brasem aan het wateroppervlak. Een zachte, warme zuiden wind streelt lichtjes het water en veroorzaakt een zachte golfslag op het wateroppervlak. Niet slecht… Een serene rust heerst aan het water, heerlijk. De afgelopen dagen heb ik een afgelegen baai van het water stevig aangevoerd, 2 kg 15 mm’ers zijn er iedere dag verspreid. Nou nog maar hopen dat het gewaardeerd wordt door onze gevinde vrienden! Snel de stokken uitleggen en de oval opzetten, en vervolgens een lekker kopje thee. Laat ze maar komen!
Het is 7.00 uur s’ochtends als ik mijn luiken weer opentrek, vannacht is er helemaal niks voorgevallen, nog geen piep! Langzaamaan begin ik mij een beetje zorgen te maken, dit voorspelt natuurlijk niet veel goeds. Vol goede moed ga ik de dag in, maar als er s’avonds nog steeds níks gebeurt is zie ik het echt somber in… Dat er maar een klein bestand aan karper op het water zwemt, dat wist ik wel, maar toch had ik al wel verwacht een aanbeet te kunnen forceren. Al helemaal gezien het beperkte aantal hengelaars dat de oevers van het desbetreffende water bezoekt.
Wanneer ik na de daaropvolgende, wederom vruchteloze nacht, wakker word zakt mij
de moed helemaal in de schoenen. Dit zou toch best eens wat lastiger kunnen worden
dan verwacht. Genietend van de mooie omgeving lig ik nog wat te dromen op mijn bedchair
wanneer ik ineens de top van de links gepositioneerde hengel licht zie trillen om
vervolgens helemaal hoepeltje-
Snel wordt de vis in het net onthaakt, haak en rig controleren, om vervolgens met spoed de rig naar de stek terug te slingeren. Misschien dat er nog meer karper op het voer zit te azen, in dat geval is het natuurlijk van groot belang om de rig zo snel mogelijk weer in positie te brengen.
Nadat het gebruikelijke ritueel van wegen en fotograferen heeft plaatsgevonden mag het beest weer terug naar zijn natuurlijke habitat.
Op het moment dat de vis met enkele krachtige staartslagen in de diepte verdwijnt, knalt de top van de zojuist uitgeworpen hengel weer krom! Weer een aanbeet! 2 seconden later sta ik met een hoepel in mijn handen, dit is een heel ander verhaal als de vorige vis! Na een rustige dril, waarbij de vis meermaals flink wat lijn van de spoel rukt, kan ik eindelijk het net onder de vis schuiven. Tijdens de dril valt mij de grijze kleur en de hoekige bouw van de vis al op… Zou het?
Wanneer ik eens goed in het landingsnet kijk word mijn vermoeden bevestigd; het is de grijze schub! Een euforisch gevoel maakt zich van mij meester, van niets naar alles in 2 nachten…
Later zou nog blijken dat het bestand op het water waarschijnlijk écht niet groot is, aangezien ik de grijze schub de volgende 2 sessies nog tweemaal weet te schaken! Ook enkele andere vissen worden gedubbeld, wat voor mij de reden is waarom ik besluit het water te laten voor wat het is en mijn heil ergens anders te gaan zoeken…
Langzaamaan kom ik weer bij mijn positieven en het besef komt dat ik gewoon thuis zit in plaats van aan de waterkant in het heerlijke zomerzonnetje. Het is nog steeds winter en het water is nog steeds bevroren. Ik kan alleen maar hopen dat het snel weer voorjaar wordt!
Vang ze!
