Karperuitzetting op Lucs put
Op een koude morgen in februari ben ik gaan helpen bij een karperuitzetting op de put van teamgenoot Luc Den Hert in België. Vorig jaar is zijn water getroffen geweest door een sterfte, waarbij enkele topvissen het loodje hebben gelegd. Daarom werd beslist om het resterende bestand aan te vullen met enkele Franse snelgroeiende kweekkarpers. In totaal werden 29 vissen uitgezet met een gewicht tussen 4 en 7 kg. Samen met Luc, Geert en Niko van het team Pro line en nog enkele vrijwilligers, hadden we de handen vol met het wegen, meten, identificeren en fotograferen van de vissen.
Bij een karperuitzetting is er altijd risico voor ziekte, maar tot op vandaag is alles goed verlopen en mogen we van een succes spreken. Bij de eerste terugvangsten blijkt dat de vissen al goed in gewicht zijn toegenomen.
Afnetting op Goncourt
Begin maart heb ik voor het eerst in mijn leven meegedaan aan een visafnetting. Dit was op één van de wateren van het domein van Goncourt, beter gekend van Great Lake. Het team bestond uit een internationaal gezelschap van Belgen, Engelsen en Fransen. Bij de Belgen was team Pro line vertegenwoordigd door Eddy Sterckx, Harry Peeters , Nick Naulaerts en mezelf. De afnettingen waren geen gemakkelijke klus, omdat telkens een lang net langs beide zijden van de put op zuivere spierkracht doorheen het water diende getrokken te worden. Hierbij bleef het net soms tegen de bodem haperen aan kruid dat nog aanwezig was na de winter. Dit getouwtrek was zeker niet bevorderlijk voor de rug van de iets oudere karpervissers. De gevangen karpers werden overgezet naar een ander water binnen het domein. De grootste vis die lag te spartelen was een meterlange graskarper van 20 kg!
Twee avonden op rij mochten we allemaal gaan eten in de villa van eigenares Pascale, met champagne als aperitief. Dit was telkens een waar eetfestijn, waarbij Pascale haar kookkunsten ten volle liet blijken. ’s Nachts mocht er gevist worden op Saules, La Traque of Robin Lake. Het was een unieke ervaring!
Voorjaarsvisserij
Begin april wordt het plots heel warm weer en begint het bij mij te kriebelen. Het is tijd om weer achter de hengels te zitten. Ik ben van plan om een voercampagne op te zetten met Eddy’s nieuwe boilie, namelijk the Exorcist. Hiervoor kies ik een rustig water in mijn buurt. Na de afgelopen jaren veel op circuitwater te hebben gevist, doet het mij deugd om weer eens een stek te kunnen opbouwen. In het verleden heb ik op deze manier altijd succes weten te boeken. Ik ben ook benieuwd naar de vangkracht van deze pikant, kruidige boilie met een nieuwe visflavour. Na enkele voerbeurten is het tijd voor de eerste sessie. Dit levert mij een mooie spiegel op van 14,1kg. Na nog een voerbeurt, ben ik alweer toe aan mijn tweede sessie en dan gebeurt het volgende. Ik begin de sessie bij dageraad. Bij het krieken van de dag lanceer ik mijn eerste hengel op de stek. Zoals altijd tel ik tot het lood contact maakt met de bodem. Met de hengel nog in de handen, voel ik plots iets trekken en dan begint de slip af te gaan. Dit is beet, ik sla aan en begin te drillen. Het gaat er heftig aan toe en bij mezelf denk ik wat deze vis bezielt, zo rap aanbijten potverdorie!
Na de dril kijk ik benieuwd in het landingsnet en ik zie een mooie lange schub liggen, dit is bingo! Zenuwachtig weeg ik de vis en ja, de weegschaal klokt af op 20,2 kg. Dit is wel degelijk de snelste veertiger die ik in mijn leven heb gevangen. Ik denk bij mezelf: the Exorcist zal zeker een te duchten concurrent zijn voor de Red Devil.
Groeten, Darwin.