Ik zit nu achter mijn laptop. Ik ben aan het nadenken hoe ik de Frankrijk sessie van deze lente op papier zou moeten zetten.Ik heb een mooi kleurtje gekregen en heb weer een paar leuke foto’s en er weer veel herinneringen bij gekregen.

Het is de laatste week van april als we aanrijden naar Frankrijk. In de Limogesstreek ligt de eindbestemming, een route van 850 km zit er na een lange nacht op. We komen om 8 uur aan. Het water ziet er goed uit, en het valt op dat het stil is aan het water. We kiezen onze stekken en beginnen met de stek uit te peilen. Na een tijdje  komt er  een Engelsman aangelopen, hij verteld dat hij er al bijna drie weken zit, hij kan niet naar huis doordat de vulkanen roet in zijn plannen strooien. Het vliegverkeer ligt stil, er zouden deze week nog meer Engelsen komen maar dat feestje ging dus mooi niet door.

Het wordt middag en het is bloedheet, daardoor  zit de vis  boven in de warme waterlaag. De thermometer geeft  19 graden aan, buiten in de zon zelfs 35 graden!  Ondiepe stekken worden gezocht en de rigs worden uitgevaren. De eerste nacht komt de eerste vis op de mat. Ik zie dat de vis helemaal vol zit met kuit, er komt zelfs al een beetje uit. Ik maakte me wel zorgen dat de karpers bijna gaan paaien, en mijn vermoedens klopten dus. De beten blijven voor lange tijd uit. Ik vermoed dat de vis al ergens aan het paaien is. Ik besluit om de vis te gaan zoeken met de boot. En ergens achterin, in een ondiepe hoek liggen de vissen rustig te wachten tot het water nog iets warmer wordt zodat ze kunnen gaan paaien.

Ik verkas naar de ondiepe baai, zoek wat schone, ondiepe stekjes en drop daar een paar handjes White chocolade sticks en laat er een pop-up rigje op neerzakken. Zo zit ik pal op de vis, en al snel begint het feest. Na een zware en vermoeide dag weet ik een aantal dikke vissen te vangen.  het water werd de dag erop steeds warmer en de vis begon met paaien, ik krijg de laaste twee dagen nog maar 2 vissen op de mat. Na wat overleg besluiten we ‘savonds naar huis te rijden. De Engelsten zijn op het water en het is dubbel zo druk als normaal.  Doordat we ’snachts rijden komen  we ’snachts door Parijs, waardoor we de drukte vermijden. Na af en toe een pauze komen we weer veilig thuis en kan ik me verheugen op de rest van het jaar. Ik hoop dat iedereen zijn vissen mag vangen en een goed jaar heeft!