Het was eindelijk weer zover. Het jaarlijkse Pro-Line weekend. Een weekend dat deze keer door ging in Frankrijk bij Nancy. “Flavigny sur Moselle.” Andere jaren ging dit weekend door op de put van Luc Den Hert. Een prachtig water met een mooi bestand aan karpers.  Prachtige schubs en spiegels die op dit oude water rondzwemmen. Nu was het even tijd om eens ergens anders op uit te trekken. Een teamlid van Pro-Line Jean- Marc genaamd is in de streken van Frankrijk goed bekend, en weet hier en daar wel prachtige waters liggen. Maar hij vist niet enkel om te vissen, maar doet er nog een stapje bij bovenop.

Meermaals per jaar doet hij mee aan grootte karperwedstrijden die ENDURO’S worden genoemd.(2mensen die samen vissen) Hier gaat het niet om de grootste karper te vangen maar om zoveel mogelijk kilo’s bij elkaar te kunnen krijgen. Of het nu kleine of grootte karper is maakt niet uit, de wedstrijd winnen met zoveel mogelijk gewicht is gewonnen! Nu met wat zoeken wist hij een water zogenaamd Flavigny  sur Moselle. En stelde dit water voor om met het Pro-Line team er eens een weekend te gaan karperen. Het water is een gemeentevijver van tochwel 26 hectare water met een eiland er in. Het water mag maar 4 maal per jaar s’nachts worden bevist. Ook dit water wordt gebruikt om endurowedstrijden op te geven. Iedereen van het Pro-Line team was er heel snel voor te vinden om hier naar uit te trekken. Omwille dat er ook wel een vis van over de 26kg rondzwemt. Alles werd geregeld, en de trip kon vertrekken naar Frankrijk. Een trip die toch wel 450km enkel bollen was. Bij de aankomst van het water, stonden we toch even te kijken. Het was een prachtig water, en het eiland erin maakte het nog mooier. Als iedereen aanwezig was, werd voorgesteld om ook een Endurowedstrijd ervan te maken. De stekken werden verloot, maar ook met wie je samen een weekend zal vissen. Dus was het wel even spannend met wie je een heel weekendje samen zou vissen en doorbrengen, want sommige van het team zie je maar 2 maal op een jaar. De loterij ging van start. En snel wist iedereen met wie hij een weekendje door zou vissen en welke stek je kon bevissen. Het kon allemaal niet snel genoeg gaan, om zo snel mogelijk de lijnen in het water te hebben. Bij het peilwerk, en het voelen van de hardheid van de bodemverloop wisten de meeste al dat dit geen simpel water zou worden om er een karper te vangen. Hiermee wil ik zeggen “ hier en daar lagen er grootte wierbedden die men al van op de oever zag liggen, en zelfs onder water die men niet zag liggen. Er mocht maar enkel met een tele op. Een rubberboot was niet toegestaan! Verschillende tele’s werden er vast gevaren in het wier! Dit was geen fijne bedoeling. De eerste dag en nacht verliep voor iedereen zonder aanbeet. 1 voordeel was wel, dat men toch wel wat heeft kunnen slapen, van een lange trip. De volgende ochtend stond de vrouw van Jean Marc klaar met verse croisants en verse koffie voor iedereen, toch wel leuk om zo te ontwaken. De beten bleven nog uit wat we raar vonden. Kristof en Frans bekeken het slim en gingen eens een wandelingetje maken rond het water. Al snel wisten ze waar de vissen bij elkaar lagen, omwille dat ze er aan het springen waren. Een stuk vandaan de stekken waar iedereen zat, daar hielden de vissen zich op. Bij hen was de keuze snel gemaakt, inpakken en verkassen. In de namiddag werd de bbq aangestoken en konden we allen lekker genieten van het lekker vlees, en  groenten. De avond brak aan. En iedereen besloot om weer naar zijn stek te gaan. Iedereen hopend op nu een aanbeet te krijgen. Rond 22u werd Yannick geschrokken door een aanbeet en dit resulteerde op een schub van 7,500kg, niet veel later liet de beetmelder van Frans zich ook horen en dit resulteerde op een spiegel van 8kg. In die nacht  begon het bij Jean Marc ook wat te lopen, maar het viel op dat de vissen toch op het gedeelte bleven hangen waar Kristof en Frans naar toe waren verkast. Op het gedeelte aan de andere kant van het water was het dood waar geen leven te bespeuren was van karper, enkel wat brasems werden er gevangen. Dus voor sommige van het team zou het wel is op een blank dit  weekend kunnen uitdraaien. De uren vlogen veruit, en hier en daar lieten er toch beetmelders zich horen, wel op de stekken waar kristof en andere van het team naar verkast waren. Ook werd er veel plezier gemaakt en gelachen ook al bleef de beetmelder voor sommige stil. Plezier maken met elkaar is dan ook wel heel belangrijk.  Om dit stukje af te sluiten, werden de winnaars 1 ste plaats Frans en Kristof met 69,200kg, 2de  plaats Jean Marc en Stef met 40,200kg, 3de  Yannick en Joachim met 33.550 kg  vervolgens Nico en Geert 25,400kg, Bart en Sebastian 10.400kg , Bert en Rik 8.700kg

De dikste vis was voor Yannick een spiegel van 12,500kg. Kristof was de winnaar met de meeste kilo’s 43,600kg. Zo als ik ook vertelde gingen er mensen met een blank naar huis waaronder ik. Niets aan te doen. Als er geen karper zit kan men er geen vangen. Maar wat telt is dat iedereen er een plezierig weekend aan heeft overgehouden. En dat is ook belangrijk in een team sfeer en plezier maken met elkaar, en dat is een belangrijk punt.